Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΝΤΕΡΝΕΤ



Οι γνωριμίες αισθηματικής φύσεως είναι μέσα στα πλαίσια της ζωής μας. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να γνωρίσεις κάποιον ή κάποια και αν υπάρχει ενδιαφέρον προχωράει... αλλιώς η γνωριμία πάει στον Καιάδα και οι καρδιές συνεχίζουν την προηγούμενη διαδρομή τους μέσα στην ζωή και στο κάρμα τους. Η μόδα της γνωριμίας πλέον έχει ξεπεράσει τις πατροπαράδοτες προξενήτρες και έχει επεκταθεί στο διαδίκτυο. Πόσο όμως σοβαρή μπορεί να χαρακτηριστεί μια γνωριμία μέσω ενός πληκτρολογίου και μιας κάμερας? Αυτό το ερώτημα με προβληματίζει σήμερα που είδα ότι απλά ένα πληκτρολόγιο και μια κάμερα μπορεί να προκαλέσει δυνατά αισθήματα όπως και να τα απομυθοποιήσει. 
Στην αρχή η ασφάλεια του προσωπικού χώρου είναι δεδομένη. Τι γίνετε όμως αν πρέπει να χρειαστεί η γνωριμία να προχωρήσει; Τι γίνετε όταν ξαφνικά αντιλαμβάνεσαι ότι ο άλλος απέναντί σου απλά τον ενδιαφέρει πως θα σε εξαπατήσει μόνο και μόνο για να σου ξεγυμνώσει το κορμί και τα αισθήματα; Πως η αξιοπρέπεια κατακεραυνώνετε και πως μπορεί να κρατηθεί όταν ενώ υπάρχει φόρτιση συναισθημάτων τελικά η απέναντι πλευρά απλά δεν δείχνει τον απαιτούμενο σεβασμό; Πως η αντίδραση εκείνης της στιγμής γίνετε όπλο εναντίον σου και λαβή για μαχαίρωμα ψυχικού κόσμου;
Πως το για πάντα γίνετε αντίο και πόσο εύκολα παίρνονται τα λόγια πίσω και δίνονται στην επόμενη γνωριμία καθορίζοντας αποφάσεις ζωής;
Θέλει μεγάλη ψυχική δύναμη να κρατήσεις την ηθική σου ψηλά χωρίς να πληγώσεις και να πληγωθείς ενώ η άλλη πλευρά που σε κοιτάει σε θεωρεί ανάξια των προσδοκιών και των απαιτήσεων σε μια κοινωνία η οποία είναι ανήθικη και χωρίς φραγμούς.
Και ενώ η αγάπη πηγαινοέρχεται με την μορφή ενός δήθεν ενδιαφερόμενου για σένα, μια απλή αντίδραση από μέρους σου για κάποια ίσως προσβολή ήθους και αξιών γίνετε καπνός και απλά φεύγει τρέχοντας μην αντέχοντας πλέον ακόμα και να σε αντικρίσει.
Πως συνδυάζονται τέτοιες αγάπες από όρκους μονιμότητας και από δήθεν ενδιαφέρον; Πως μπορεί ο άλλος να μην αντέχει το ήθος σου και να εγκαταλείπει τον αγώνα;

Στην ζωή μπορεί να τα περιμένεις όλα, αλλά στο ίντερνετ τα πάντα... Θέλοντας να κλείσω τις σκέψεις μου σε αυτό το σημείο και να μιλήσω ειλικρινά το ενδιαφέρον μου είναι αληθινό όπως τα αισθήματά μου αλλά η άλλη πλευρά της κάμερας πάντα με απογοητεύει...

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΑΤΙΑ


Σήμερα βλέποντας μια εκπομπή με ζώδια έμαθα ότι στην προηγούμενη ζωή μου ερωτεύθηκα με την πρώτη ματιά, παντρεύτηκα αμέσως παρά την θέληση των δικών μου, στήριξα πολύ το έτερον ήμισυ ηθικά και οικονομικά σε βαθμό να με εκμεταλλευτεί και τέλος χώρισα πανηγυρικά μετά από καυγάδες και ξυλοδαρμούς αφού τα έδωσα όλα και δεν πήρα τίποτα και τελικά όταν έμεινα μόνη και πληγωμένη και συγκρότησα τα κομμάτια μου αποφάσισα να σκεφτώ περισσότερο τον εαυτό μου. Αμέσως μετά την εκπομπή αναρωτήθηκα αν η προηγούμενη ζωή μου έχει κάποια σχέση με την παρούσα ζωή μου στον πλανήτη γη αφού λίγο πολύ η εμπειρία μου στην επίγεια ζωή άπτεται της προηγούμενης. Μήπως η αθωότητα της ηλικίας και το αίσθημα κοινοκτημοσύνης μας οδηγούν στην εκμετάλλευση από έρωτες χωρίς αύριο αφού μετράει μόνο το παρόν χωρίς να δίνουμε διάσταση στο μέλλον; Κι αν το μέλλον είναι τόσο κοντά και ο χρόνος τόσος λίγος γιατί να δίνουμε βάση σε ανθρώπους χωρίς αύριο και σε σχέσεις χωρίς μέλλον; Μήπως θα έπρεπε να μετράει καλύτερα το εγώ μας και τα θέλω μας από τα εγώ και τα θέλω του άλλου; Μήπως θα έπρεπε να είμαστε σε επιφυλακή για όσους επιβουλεύονται τα αισθήματά μας και την ψυχική μας υγεία προς άγρα προσωπικών ωφελειών ανθρώπων που δεν έχουν νοιώσει την πραγματική αγάπη και προσπαθούν παρασιτικά να επιβιώσουν; Κάπου διάβασα: άμα δε σ' αγαπάνε δεν ζεις, υπάρχεις μόνο και πολεμάς να επιβιώσεις... Μήπως αυτή η επιβίωση σε κάνει αρπακτικό όπου γαντζώνεσαι σαν μια νυχτερίδα - βαμπίρ μόνο και μόνο για να πιεις το αίμα αυτού που μπορεί να σε αγαπάει πραγματικά; Μήπως δεν πρέπει να ζούμε με αυταπάτες αγάπης αλλά να είμαστε ετοιμοπόλεμοι; Μήπως στην ζωή δεν πρέπει να αγαπάμε αλλά να μας αγαπούν για παν ενδεχόμενο; Μήπως η αγάπη είναι το άλλοθι της επιβίωσης μόνο και μόνο για την ύπαρξή μας;  Όλα αυτά περάσανε από το μυαλό μου καθώς παρακολουθούσα αυτή την εκπομπή και προσπαθούσα να προσδιορίσω των εαυτό μου σύμφωνα με τις απόψεις της αστρολόγου... 
Μην αυταπατάστε όμως... ο προσδιορισμός είχε έρθει πολύ καιρό πριν... με την ίδια ταχύτητα όπως ήρθε και ο έρωτας με την πρώτη ματιά... ο έρωτας που ανήκει στην μάχη...